Gambar Hiasan: Ladang Haiwan Ternakan yang Mesra
Oleh:
Dr. Zurina Samsudin
Pensyarah Kanan
Johor Business School
Universiti Tun Hussein Onn Malaysia Batu Pahat Johor Darul Takzim.
Dalam masyarakat majmuk seperti Malaysia, sesuatu polemik jarang berpunca daripada isu semata-mata, sebaliknya daripada cara ia ditangani. Polemik penternakan sensitif di Selangor yang kembali menjadi perhatian kebelakangan ini wajar dilihat melangkaui emosi dan sentimen, sebaliknya sebagai ujian kepada kematangan tadbir urus, kesejahteraan awam dan keupayaan kita mengurus perbezaan secara berhemah.
Isu ini sering mencetuskan reaksi pelbagai pihak kerana ia berada di persimpangan antara kepentingan ekonomi, kualiti hidup masyarakat setempat dan keharmonian sosial. Namun, apabila perbincangan awam terlalu tertumpu kepada sensitiviti, isu teras sering terpinggir. Hakikatnya, persoalan utama bukanlah tentang siapa yang terlibat, tetapi bagaimana aktiviti penternakan tertentu diurus supaya tidak menjejaskan alam sekitar dan kesihatan awam.
Penternakan merupakan sebahagian daripada sektor ekonomi yang menyumbang kepada peluang pekerjaan dan bekalan makanan. Namun seperti industri lain, ia tertakluk kepada peraturan yang bertujuan melindungi kepentingan umum. Aduan berkaitan pencemaran air, bau dan pengurusan sisa menunjukkan bahawa kelemahan bukan terletak pada kewujudan industri itu sendiri, tetapi pada aspek perancangan, pemantauan dan penguatkuasaan.
Dalam konteks ini, peranan kerajaan negeri amat signifikan. Kerajaan bukan sahaja bertanggungjawab memastikan kelangsungan ekonomi pengusaha, tetapi juga wajib melindungi hak masyarakat untuk menikmati persekitaran yang bersih dan selamat. Pendekatan bersifat sementara atau reaktif tidak mencukupi. Sebaliknya, penyelesaian jangka panjang memerlukan perancangan berasaskan data, kajian impak alam sekitar serta penggunaan teknologi moden bagi mengurangkan kesan negatif aktiviti ternakan intensif.
Perhatian awam turut meningkat apabila Sultan Selangor bertitah agar isu berkaitan pembinaan dan operasi fasiliti penternakan di negeri ini diurus secara teratur serta mematuhi undang-undang dan peraturan yang berkuat kuasa. Titah tersebut membawa mesej jelas bahawa kepentingan rakyat dan kesejahteraan negeri tidak boleh dikompromi. Ia juga mencerminkan peranan institusi diraja sebagai payung keharmonian, khususnya dalam isu yang berpotensi mencetus keresahan masyarakat.
Titah Sultan Selangor seharusnya dilihat sebagai peringatan bahawa sebarang aktiviti ekonomi, tanpa mengira bentuknya, perlu bergerak seiring dengan prinsip tadbir urus yang baik. Proses kelulusan, penempatan semula atau pembinaan fasiliti penternakan perlu dibuat secara telus dan menyeluruh, mengambil kira pandangan komuniti setempat serta nasihat pakar.
Pendekatan ini bukan sahaja mengurangkan konflik, malah meningkatkan keyakinan rakyat terhadap keupayaan kerajaan mengurus isu sensitif secara adil.
Dalam masa yang sama, masyarakat juga perlu memainkan peranan dengan lebih matang. Dalam era media sosial, sesuatu isu mudah ditularkan tanpa konteks yang lengkap, lalu membentuk persepsi yang tidak seimbang. Polemik yang digerakkan oleh emosi dan prasangka hanya akan mengeruhkan keadaan. Sebaliknya, masyarakat perlu menilai isu ini melalui lensa fakta, undang-undang dan kepentingan bersama.
Pengalaman negara lain menunjukkan bahawa aktiviti penternakan berisiko tinggi boleh diurus dengan berkesan melalui zon khas, teknologi mesra alam dan pemantauan berterusan.
Malaysia tidak kekurangan kepakaran atau kerangka perundangan untuk melaksanakan pendekatan sedemikian. Apa yang diperlukan ialah kesungguhan politik, konsistensi penguatkuasaan dan sokongan masyarakat terhadap penyelesaian yang mampan.
Isu penternakan sensitif ini juga membuka ruang perbincangan lebih luas tentang hala tuju pembangunan negara. Dalam usaha mengejar pertumbuhan ekonomi, aspek kelestarian dan kesejahteraan rakyat tidak boleh diketepikan. Setiap aktiviti ekonomi perlu dinilai bukan sahaja dari sudut pulangan kewangan, tetapi juga kesannya terhadap alam sekitar dan keharmonian sosial.
Akhirnya, polemik ini bukan tentang memilih pihak, tetapi tentang bagaimana kita sebagai masyarakat majmuk mengurus perbezaan dengan rasional dan kebijaksanaan. Titah Sultan Selangor memberi isyarat jelas bahawa penyelesaian perlu berpaksikan undang-undang, keadilan dan kepentingan awam. Jika semua pihak bersedia bergerak daripada polemik kepada penyelesaian, isu ini boleh menjadi titik tolak kepada tadbir urus yang lebih baik dan masyarakat yang lebih matang.
Dalam dunia yang semakin kompleks, kematangan sesebuah negara diukur bukan melalui ketiadaan konflik, tetapi melalui keupayaannya mengurus konflik secara berhemah. Di situlah letaknya harapan untuk Malaysia yang harmoni, progresif dan berdaya tahan.
